Mnogi građani nisu upoznati sa činjenicom da određena potraživanja za isporučene usluge ne mogu biti naplaćivana neograničeno dugo. Zakon o obligacionim odnosima propisuje posebne rokove zastare za pojedine vrste potraživanja, a među njima su i računi koje svakodnevno plaćaju domaćinstva.
Član 378. Zakona o obligacionim odnosima propisuje da za jednu godinu zastarijevaju potraživanja naknade za isporučenu električnu i toplotnu energiju, gas, vodu, dimnjačarske i komunalne usluge kada se isporuka ili usluga vrši za potrebe domaćinstva.
U ovu kategoriju najčešće spadaju računi za: električnu energiju, vodu, odvoz komunalnog otpada, grijanje, gas, održavanje čistoće, dimnjačarske usluge, telefonske usluge, internet, RTV pretplatu, poštanske usluge, hotelski smještaj, ugostiteljske usluge, kao i pretplate na novine i časopise.
Međutim, pravnici upozoravaju da zastara ne nastupa automatski. Ukoliko povjerilac pokrene sudski ili izvršni postupak prije isteka roka zastare, njen tok se prekida. Takođe, dužnik se mora izričito pozvati na zastaru kako bi sud tu okolnost uzeo u obzir tokom postupka.
Za druge vrste potraživanja propisani su duži rokovi zastare. Tako, na primjer, zakupnine, kamate i druga povremena potraživanja uglavnom zastarijevaju za tri godine, dok većina ostalih ugovornih potraživanja zastarijeva za pet godina. Potraživanja utvrđena pravosnažnom sudskom odlukom zastarijevaju za deset godina.
Poznavanje rokova zastare važno je kako za građane, tako i za pravna lica, jer omogućava pravilno ostvarivanje prava i obaveza, te doprinosi većoj pravnoj sigurnosti u svakodnevnim odnosima između korisnika i pružalaca usluga.