Grad je imao izuzetno važan strateški položaj jer je kontrolisao stare trgovačke i vojne puteve između Zvornika, Srebrenice i unutrašnjosti Bosne. Ispod tvrđave razvilo se trgovačko podgrađe Podkušlat, gdje su boravili i dubrovački trgovci. Tu se ubirala carina na robu koja je prolazila Podrinjem.
Tokom srednjeg vijeka Kušlat je više puta mijenjao gospodare. Bio je pod vlašću bosanskih velikaša, zatim ugarskog kralja Žigmunda Luksemburškog, potom srpskog despota Stefana Lazarevića, da bi nakon pada Despotovine 1459. godine prešao pod osmansku vlast.
Posebno je poznat po maloj drvenoj džamiji unutar zidina tvrđave, za koju se često navodi da je među najstarijim džamijama u Bosni. Džamija je služila osmanskoj vojnoj posadi i postala je važan duhovni simbol Podrinja.
O Kušlatu je pisao i Evlija Čelebija, koji ga je opisao kao „okrugao kameni grad na litici koja se diže do neba“. Zabilježio je da je do tvrđave vodilo oko 500 kamenih stepenica uklesanih u stijenu, te da je grad imao žitnicu, oružarnicu i pet topova.
Kušlat je spominjao i Ivo Andrić riječima: „Kakav ste vi Bosanac kad ne znate za Kušlat.“
Danas su vidljivi ostaci bedema i obnovljena džamija, a lokalitet je poznat po izuzetnom pogledu na kanjon Drinjače. Zbog nepristupačnosti i položaja na stijeni često ga nazivaju „džamija u sokolovom gnijezdu“.
Posebnu vrijednost Kušlata predstavlja spoj prirode, istorije i duhovnosti. Sa zidina tvrđave pruža se pogled na kanjon Drinjače i okolne planine, zbog čega ovaj lokalitet sve češće privlači avanturiste, planinare, istoričare i ljubitelje kulturne baštine.
Iako je vrijeme učinilo svoje i od nekadašnjeg utvrđenja ostalo tek nekoliko bedema i obnovljena džamija, Kušlat i danas čuva duh prošlih vremena. Ovaj srednjovjekovni grad ostaje jedan od najznačajnijih istorijskih lokaliteta zvorničkog kraja i nijemi svjedok vijekova koji su oblikovali Podrinje.